Αιγάλεω όρος, ξεκινά από την Πάρνηθα και καταλήγει στον Σαρωνικό και στον κόλπο Ελευσίνας. Αποτελεί το Δυτικό όριο του Λεκανοπεδίου Αττικής. Το διέσχιζε η αρχαία Ιερά οδός και το χώριζε νότια της στο όρος Αιγάλεω (όρος Κορυδαλλός το κεντρικό τμήμα και Αιγάλεω το Νότιο στο θρόνο του Ξέρξη) και βόρεια της στο Ποικίλο όρος. Το όρος φιλοξενεί μέσα του την λίμνη Ρειτών (Κουμουνδούρου), τον βοτανικό κήπο Ι. & Α. Διομήδους, το σπήλαιο του Πάνα, το σπήλαιο Σχιστού, το σπήλαιο της Αφαίας καθώς και πολλές ακόμη σπηλιές και σπήλαια. Η χλωρίδα και πανίδα στο όρος είναι πολύ πλούσια και σημαντική. Έκατσαν πάνω του οι Δήμοι: Πέραμα, Κερατσίνι, Νίκαια, Κορυδαλλός, Αγία Βαρβάρα, Χαϊδάρι, Περιστέρι Πετρούπολη, Καματερό, Ζεφύρι, Άνω Λιόσια, Ασπρόπυργος καθώς και οι σύνδεσμοι: ΑΣΔΑ και ΠΕΣΥΔΑΠ.

Παρασκευή, 20 Φεβρουαρίου 2009

Κουκουβάγια στο Αιγάλεω Όρος


Σύμφωνα με αναφορά του Αλεξανδρινού λεξικογράφου Ησύχιου, πριν ξεσπάσει η ναυμαχία της Σαλαμίνας, είχε πετάξει μια κουκουβάγια ως προάγγελος της νίκης των Ελλήνων. 
Επίσης από την αρχαιότητα η κουκουβάγια ταυτιζόταν με τη σοφία. Οι αρχαίοι Έλληνες την αποκαλούσαν Γλαυξ και την θεωρούσαν το σύμβολο της θεάς Αθηνάς. 
Η κουκουβάγια ανήκει στην μεγάλη οικογένεια των Γλαυκίδων και συναντάται στο μεγαλύτερο τμήμα της Γής σε περισσότερα από 200 είδη. 
Είναι ένα μοναχικό, νυχτόβιο πολύ δυνατό αρπακτικό πουλί που δεν μεταναστεύει ποτέ. Έχει οξύτατη ακοή και όραση, χάρη στα μεγάλα αυτιά της και τα μεγάλα στρόγγυλα μάτια της. Διαθέτει ράμφος και πολύ δυνατά πόδια σαν αυτά του γερακιού και τρέφεται με μικρά θηλαστικά και έντομα.
 Επίσης στις παρυφές του Αιγάλεω Όρους συνήθως εφορμά σε κλουβιά με οικόσιτα πουλιά τις νυχτερινές ώρες, σκεπάζει με τα φτερά της το κλουβί προκαλώντας τρόμο στο θήραμα και με τα δυνατά της πόδια ανοίγει τα κιγκλιδώματα και αποσπά το θήραμα της από μέσα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου